سازمان اتوبوسرانی بوشهرو حومه در سال 1353 با برخورداری از نه دستگاه اتوبوس به منظور ایاب و ذهاب شهروندان شهر بوشهر و حومه تأسیس گردید.وضعیت جغرافیایی شهر بوشهر با توجه به وجود پایگاه هوایی در وسط آن به گونه ای است که شهر را به دو قسمت شمالی و جنوبی  تقسیم کرده و محلاتی  با جمعیتی قابل توجه در طرف جنوبی آن مستقر می باشند و ساکنین آن بویژه دانش آموزان و کارکنان ادارات بمنظور تحصیل و اشتغال ناچاراً  از مناطق یاد شده به منطقه شمال ایاب و ذهاب می نمایند که این موضوع نقش و جایگاه اتوبوسرانی را نیز مشخص می کند.این درحالی است که به دلیل مسائل مطرح شده بر خلاف سایر شهر های کشور که اتوبوس ها در هر رفت و بر گشت دارای مسافر می باشند ، اتوبوس های شهر بوشهر معمولاً در یک سر خالی بوده که بستگی به زمان اشتغال مسافرین دارد.به عنوان نمونه  صبح زود اتوبوس خالی به مناطق جنوبی رفته و مسافر را از هر کدام از مناطق تحویل و به مراکز شهر می آورد و بعد از ظهر برعکس .قطعاً با وضعیت موصوف انتظار درآمد زایی از این سامانه نباید داشت.
در حال حاضر این سازمان با مالکیت هشتاد و چهار دستگاه اتوبوس که معمولاً پنج دستگاه آن روزانه به دلیل مشکلات فنی متوقف می باشند با برخورداری از بیست و پنج خط فرعی و اصلی و تحت پوشش داشتن 424 کیلومتر مسیر فعال خدمت رسانی و انجام 1500 سرویس به طور متوسط (با احتساب سرویس خطوط دربستی و رایگان ) روزانه اقدام به جابجایی 40،000 نفر مسافر نموده و هر دستگاه روزانه قادر به جابجایی 350 نفر مسافر می باشد.همچنین سازمان اتوبوسرانی در مجموع دارای 228 پرسنل متشکل از تعداد 123 راننده 42 نفر پرسنل تعمیرگاه (روز کار و شبکار) و 20 نفرکنترل چی و 43 نفر  اداری مالی –انبار و تدارکات می باشد.